Pazar, Ocak 16Önemli Haberler

Yargıtay’dan emsal karar: İsteyen iş arama müsaadesi fiyatını alabilir

Yıllardır çalıştığı şirketten Toplu İş Mukavelesinin (TİS) 13/A-1. unsuru yeterince emekliye ayrılmasının kararlaştırılan Emekçi soluğu mahkemede aldı. 22 haftalık ihbar öneli kullanabileceğinin bildirildiğini belirten davacı personel, ihbar öneli içerisinde patronun her gün günde 4 saat iş arama müsaadesi vermek mecburiyetinde olduğunun düzenlendiği, iş arama müsaadesi kullandırılmayıp çalıştırılan ve fiilen işine son verildiği için arama müsaadelerine ait fiyatın yüzde 100 artırımlı olarak ödenmesi gerektiğini ileri sürerek iş arama müsaadesi alacağının faiziyle davalıdan tahsilini talep etti. Davalı argümanları reddetti.

MAHKEME DAVAYI KABUL ETTİ

İş Mahkemesi, davacının uzman tarafından hesaplanan iş arama müsaadesi alacağına hak kazandığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verdi. Davalı şirket tarafından temyiz edilen karar Yargıtay 22. Hukuk Dairesi’nce bozuldu. Yine yapılan yargılamada İş Mahkemesi, iş arama müsaadesinde personel çalıştırılır ise çalıştığı mühletin fiyatının artırımlı ödeneceğinin düzenlendiği, artırımlı fiyat ödendiğinin ise davalı patron tarafından ispatlanamadığı gerekçesiyle direnme kararı verdi. Direnme kararı da davalı avukatı tarafından temyiz edilince devreye Yargıtay Hukuk Genel Şurası girdi.

YARGITAY HUKUK GENEL KONSEYİ’NDEN PERSONELE MÜJDE

Genel suradan milyonlarca özel bölüm çalışanına müjde niteliğinden bir karar çıktı. 4857 sayılı İş Kanunu’nun (4857 s. Kanun/İK. ) personele bildirim müddeti içinde iş arama imkanının tanındığı 27. Hususundaki, ‘Bildirim mühletleri içinde patron, personele yeni bir iş bulması için gerekli olan iş arama müsaadesini iş saatlerin içinde ve fiyat kesintisi yapmadan vermeye mecburdur. Patron yeni iş arama müsaadesini vermez yahut eksik kullandırırsa o mühlete ait fiyat personele ödenir.

Patron, iş arama müsaadesi esnasında emekçiyi çalıştırır ise emekçinin müsaade kullanarak bir çalışma karşılığı olmaksızın alacağı fiyata ilaveten, çalıştırdığı müddetin fiyatını yüzde yüz artırımlı öder’ sözü hatırlatıldı.

Yargıtay kararında şöyle denildi:

“İşçinin talebi olmaksızın patron iş arama müsaadesi vermek ve kullandırmak zorundadır. Bu borç şahsen kanundan kaynaklanmakta olup çalışanın patrondan iş arama müsaade isteğinde bulunması gerekmediği üzere müsaade istenmesi halinde de patronun kabul edip etmeme yetkisi bulunmamaktadır. Davacıya 55 yaşını doldurduğundan TİS kararlarına nazaran emekliye ayrılmasının kararlaştırıldığı, 22 haftalık ihbar önelinin bulunduğu, iş arama müsaadesini toplu ya da kısmi olarak hangi tarihler ortasında kullanabileceği de belirtilerek seçenekli halde kullanmasının mümkün olduğunun bildirildiği ortadadır. Bildirimde ayrıyeten toplu kullanmadığı taktirde günde 4 saat çalışacağının belirtildiği, davacının da iş kontratının feshinin yasaya, işyeri uygulamasına ters olduğu ve toplu müsaadeyle ilgili yazılı ya da kelamlı bir talebinin bulunmadığını belirterek itirazda bulunduğu, iş arama müsaadesinin kullanılması gerektiğine ait hatırlatma gayeli yapılan ikinci ihtara yönelik olarak da daha evvelki yazılı itirazını tekrarladığını, fesih sürecinin tüzel olarak geçerli olmadığını ileri sürdüğü anlaşılmıştır.

Davacının iş arama müsaadesini kullanmadığı ihbar müddetince davalı işyerinde tam gün mesai ile çalıştığı ise sabittir. Hakikaten de İş Kanunundaki amir karara nazaran iş arama müsaadesinden yararlanma emekçinin isteği şartına bağlı tutulmamıştır. Talep bulunmasa da çalışana iş arama müsaadesi verilmesi mecburî olup patron bu mevzuda bir taktir hakkına sahip değildir. Somut olayda olduğu üzere davalı patron tarafından iş arama müsaadesinin kullanılması için yapılan bildirimler de patronu bu yükümlülükten kurtarmaz. Patronun müsaade verildiğini belirttiği gün ve saatlerde çalışılmak istenmesi durumunda emekçiye iş verilmemesi gerekir. Ayrıyeten davacı personel bildirimlere yaptığı itirazında feshin yasaya ve işyeri uygulamasına ters olduğunu belirtmiş olup iş arama müsaadesini kullanmak istemediği istikametinde bir beyan yahut bir itiraz ileri sürmemiştir. Bu nedenle müsaadenin kullandırılması gerekirken çalıştırılan davacıya müsaade kullanmaksızın alacağı fiyata ilaveten çalıştırıldığı mühletin fiyatı de yüzde yüz artırımlı ödenmelidir.

Bu nedenle emredici düzenleme gereği müsaadenin kullandırılmasının zarurî olduğunun kabulü ile alacağın karar altına alınması gerektiğini karara bağlayan direnme kararında bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Hukuk Genel Şurasında yapılan görüşmeler sırasında, davalı patronun yaptığı hatırlatmalarla yükümlülüğünü yerine getirdiği, davacının özgür iradesiyle müsaade hakkını kullanmama tarafında tercihte bulunduğu bu nedenle bozma kararının yerinde olduğu görüşü ileri sürülmüş ise de, bu görüş Konsey çoğunluğunca kabul edilmemiştir. O halde mahkemece üstte açılanan konulara değinilerek verilen direnme kararı adap ve yasaya uygun olup, yerindedir”

KAYNAK: İHA

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir